Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Μουσταλευριά και μουστουκούλουρα ..!!

Στην αυλή μου έχω 2 κλίματα που μας χαρίζουν δροσιά τους καλοκαιρινούς μήνες και κυρίως, τα υπέροχα τσαμπιά τους.
Φέτος οι αρκετές βροχές το χειμώνα, έδεσαν τα κλίματα και φόρτωσαν σμαραγδένιους καρπούς!
Τα γεύτηκαν όλοι οι συγγενείς και φίλοι μέχρι την Κρήτη έφτασε η χάρη τους και όμως ήταν τόσα πολλά που δεν τέλειωναν με τίποτα.
Και κάθε χρόνο το μεγάλο μου πρόβλημα να τα στύψω να πάρω το μούστο να μην πάει χαμένος τόσος καρπός.
Ανασκουμπώθηκα και πάλι τα'κοψα όλα καθώς είχαν ωριμάσει τόσο που έσταζε ο χυμός τους μέχρι τα εσώρουχα κόντεψα να γίνω μουστόγρια:))
Και άρχισα την διαδικασία του πατήματος να χορεύω σε ρυθμούς χιπ-χοπ!
Έρχεται ο γιος με βλέπει μέσα στη λεκάνη τι κάνεις εκεί Μάνα??
-Πατάω τα σταφύλια?
-Και τι, θα φάμε μετά απ'τα βρομοπόδαρά σου?
-Έτσι βρε τα πατάνε χρόνια τώρα!
-Δεν ξέρω τι κάνουν εγώ πάντως δεν θα φάω τίποτα!
Έμεινα με την απορία!
Που ζει αυτό το παιδί,εξωγήινος είναι?
Μπορεί να μη ζούμε σε χωριό να'χουμε εκσυγχρονιστεί αλλά η παράδοση δεν χάνεται μεταφέρεται από βιβλία από αφηγήσεις!
Δεν άκουσε, δεν είδε καμιά φορά τρύγο?
Φαντάζομαι τα νεότερα παιδιά πόσο άσχετα θα'ναι με τις εργασίες της υπαίθρου!
Έστυψα τα σταφύλια που μου έδωσαν αρκετό μούστο για 2 ντραμιτζάνες κρασάκι για μουσταλευριά και μουστουκούλουρα!
Η μουσταλευριά έγινε στο τσάκ-μπάμ !
Αφού έβρασε με στάχτη ο μούστος σουρώθηκε καλά για να καθαρίσει πρόσθεσα κορν-φλάουρ.
Σέρβιρα και την έκανε ναααα...ο γιός!
Στα μουστοκούλουρα ακολούθησα παλιά δοκιμασμένη συνταγή που βρίσκεται στα κιτάπια μου χρόνια τώρα.
Κλίκ στην εικόνα να πάρετε τα υλικά!
Ανακατεύουμε όλα τα στεγνά υλικά σ'ενα μπόλ!
Τα υγρά με τα μυρωδικά σε άλλο, τα παντρεύουμε και έχουμε μια ζύμη μαλακιά!
Πλάθουμε κουλουράκια ομοιόμορφα ώστε να ψηθούν στον ίδιο χρόνο!
Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για 15-20λεπτά!
Και έχουμε υπέροχα μυρωδάτα μουστοκούλουρα για τον καφέ μας!

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

Δεύτε ..τελευταίον αχινόν!!

Το φετινό καλοκαίρι μας πήρε και μας σήκωσε.Μιλώ για τους βοριάδες, που δεν σταμάτησαν να φυσούν καθημερινά,στο νησί.Τι να πω αυτή η γκαντεμιά μου, δεν λέγεται.Πέρσι είχαμε το βαρκί έξω,με μηχανική βλάβη και  η θάλασσα λάδι, κάθε μέρα.
Εμείς, τη βλέπαμε και λιώναμε, που δεν μπορούσαμε να πάμε ψάρεμα.Φέτος που το ρίξαμε στη θάλασσα, έχει τρελαθεί να φυσά.Μόνο το βράδυ κοπάζει.
Έτσι για να γευτούμε λίγο θάλασσα ανατρέξαμε, ως συνήθως, σε κολπάκια απόμερα προς αναζήτηση θαλασσινών μεζέδων.
Απομακρυσμένα, που πρέπει να περάσεις κατσάβραχα για να τ'ανακαλύψεις.
Εκεί που είσαι  μόνο εσύ  ο ήλιος και η θάλασσα!!
Και μακριά αρμενίζουν τα πλεούμενα!
Μετά από 45λεπτά εκτενούς αναζήτησης μόνο 1στρείδι ανακάλυψε ο καπετάνιος.
Όσο εκείνος εξερευνούσε το βυθό, εγώ πρόσεξα  ένα πανέμορφο αγριολούλουδο με το χρώμα του ήλιου και μια ιδιαίτερη μυρωδιά που ξεχώριζε.
Ελίχρυσο το ξέρω,Ενθουσιάστηκα πολύ όταν έμαθα ότι συνδέεται με τον μύθο του Πάρη και της ωραίας Ελένης,Οφείλω να ευχαριστήσω  τον  m.hler76
για την πληροφορία
Έφτιαξα ένα μικρό μπουκετάκι που ταίριαξε μ'ενα Κρητικό αναμνηστικό και στολίζει την βιβλιοθήκη μου.
Συνεχίσαμε την αναζήτηση όμως για θαλασσινές γεύσεις.Δεν μπορεί ολόκληρο νησί με παραλίες, κάτι θα βρούμε.
 Σ'αυτήν την παραλία,  μόνο ένα βρήκε και απογοητεύτηκε τόσο.!Άρχισε ν'ανησυχεί για την εξαφάνιση των θαλασσινών.Να φταίει η υπεραλίευση ή άλλος είναι ο λόγος??

Εκεί, είχε πολύχρωμα βότσαλα που άστραφταν κάτω απ'τον ήλιο.Πρώτη φορά τα ζήλεψα και μάζεψα 1χούφτα κατάλευκα βότσαλα.
Όμως "η φύση εκδικείται"δεν λένε! Σκόνταψα πάνω σ'ενα βράχο εκείνος μου κράτησε ένα κομμάτι δέρμα και'γω μαζί με τα βότσαλα απόκτησα 3ράμματα στο πόδι για να μου θυμίζουν την απληστία μου.



Ο καπετάνιος πείσμωσε που δεν βρήκε και συνεχίσαμε να ψάχνουμε και σ'αλλες παραλίες.
Με πήγε σε βράχια που μόνο οι καλικατσούδες και οι γλάροι ανεβαίνουν.Το πόδι είχε αναρρώσει για τα καλά και αναγκαστικά ακολουθούσα τους γλάρους.

Εκεί βρήκε δείγμα από αχινούς και άρχισε να θυμώνει πολύ.Μα που πήγαν οι αχινοί??Πως γίνεται να εξαφανιστούν μέσα σε 1χρόνο??
Τους έχουν "ρημάξει" έλεγε και ξανάλεγε.
Και όμως γνωστός μας έβγαζε μεροκάματο όλο το χρόνο με αυτά τα είδη, αφού οι εργοδότες του Νεωρίου τον άφηναν απλήρωτο για μήνες.Προκειμένου να κλέψει, το παλικάρι βουτούσε στη θάλασσα για να θρέψει το σπίτι του.


Συνέχισε όμως την αναζήτηση γιατί δεν μπορούσε να το χωνέψει σε ακόμα πιο απόκρημνες ακρογιαλιές και'γω πίσω να κάνω την καλικατσού.

Εδώ επιτέλους με λυπήθηκε ο Ποσειδώνας και του'στειλε αρκετά για να ησυχάσει.

Ας σταματήσουν πια αυτοί οι βοριάδες να πάμε κανένα ψάρεμα γιατί θα με φάνε τα κατσάβραχα φέτος!!

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2016

Ολίγον...από Κρήτη!!

Οσες μέρες και αν επισκεφτείς την Κρήτη πάντα είναι ελάχιστες για να τη χαρείς και να τη γνωρίσεις.Πόσο μάλιστα όταν οι μετακινήσεις είναι δύσκολες λόγω των καιρών.
Λίγες εικόνες ν'απολαύσουν οι λάτρεις του νησιού αγαπημένα και ξεχωριστά μέρη.
 Η Λίμνη Ζαρού εξαιρετικό θέρετρο που μαζεύει πλήθος επισκεπτών ντόπιων και κυρίως ξένων .

 Αφήνω τις εικόνες να μιλήσουν μόνες τους.
 Παίζοντας με τα ψάρια της λίμνης.

 Απέραντη παραλία το Κομό στην Νότια Κρήτη!


Στο Κουσέ,  αρκετά χιλιόμετρα απ'τα Μάταλα  ανακαλύψαμε ένα υπέροχο μαγαζάκι με φανταστικές μυρωδιές βοτάνων και εκπληκτικά χρώματα που είναι παγκοσμίως γνωστό. 

 Στην Αγ.Πελαγία!!


 Στο μαγευτικό Φόδελε!
 Στο δροσερό και φιλόξενο φυσικό περιβάλλον,γευτήκαμε υπέροχα πιάτα σε πολύ προσιτές τιμές.




 Θαυμάσαμε τα υπέροχα γλυπτά.






Απολαύσαμε την υπέροχη θέα απ'την αυλή της αγαπητής και φιλόξενης Σμαραγδένιας

 Θαυμάσαμε τον μοναδικό βραχόκηπό της, έργο του κ.Γιώργου.

 Και το εκκλησάκι "μπιμπελό" στην αυλή της που έχει επιμεληθεί με αρκετό μεράκι ο σύζυγος της Σμαραγδένιας.
Αυτό το πιάτο είναι το "κέρασμα" από τοπικό σουβλατζίδικο του νησιού σε λογαριασμό 12 Ευρώ.
Πως να μη λατρέψεις αυτούς τους ανθρώπους και κυρίως την Κρήτη.
Εικόνες γεύσεις και  συναισθήματα που μας κάνουν να την αγαπάμε ακόμα περισσότερο και να "πονάμε" που την αφήνουμε πίσω μας.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
back to top