Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2009

Tο έθιμο των Ζεϊμπεκιών - Άνω Σύρος

Να που έφτασε και η τελευταία Κυριακή της Απόκριας,τώρα πως πέρασαν οι άλλες
2 χαμπάρι δεν πήραμε.Θα μου πεις εδώ περνάνε τα χρόνια και δεν το καταλαβαίνουμε για τις απόκριες καίγεσαι!!Βλέπουμε πίσω και συνειδητοποιούμε τι χάσαμε αφήνουμε το μέλλον και κοιτάμε το παρελθόν.Τέλος των πάντων!!!
Όποιος έχει επισκεφτεί αυτές τις μέρες το νησί θα έχει σίγουρα ακούσει για το καρναβάλι της Ανω-Σύρου.Αυτό που το χαρακτηρίζει και το κάνει να διαφέρει απ΄των υπόλοιπων πόλεων είναι ότι γίνεται στα στενά σοκάκια στην Πιάτσα της Ανω Σύρου που σημαίνει είναι όλοι πεζοί εκτός από τα 4ποδα γαϊδουράκια ή άλογα που συμπληρώνουν το καρναβάλι. Ενα έθιμο που αναβιώνει μέχρι σήμερα είναι τα "Ζεμπέκια της Ανω-Σύρου"είναι μια ομάδα μαυροφορεμένων αντρών χορευτών.
Τα Ζεϊμπέκια είναι ένας πολεμικός χορός που χόρευαν αντρικά ζευγάρια και θέμα έχει την απαγωγή της Νύφης, γυναίκας του πρώτου Καπετάνιου. Είχαν πλάι κρεμασμένη οπλισμένη θήκη και στη διάρκεια του χορού άρπαζαν με σβελτάδα το κοντομάχαιρο κι έγραφαν στον αέρα θεαματικές κινήσεις ή σχεδίαζαν εντυπωσιακές φιγούρες , στην προσπάθεια να μαχαιρώσει ο ένας τον άλλον. Έκαναν βήματα μπρος, βήματα πίσω γι’άμυνα και στριφογύριζαν. Όσοι παρακολουθούσαν το χορό χειροκροτούσαν ενθουσιασμένοι. Η στολή των χορευτών ήταν κατ’άλλους φουστανέλα , και κάποιοι άλλοι μιλούν για βράκα χρωματιστή. Διηγούνται πως φορούσαν στο κεφάλι καλπάκι κόκκινο με πούλιες , είχαν στα πόδια γκέτες (κιουζουλούκια).
Από πληροφορίες που έχει συλλέξει ο κ. Σολάρης Νίκος, δάσκαλος χορού στο Λύκειο Ελληνίδων και ο οποίος με αγάπη τις μεταφέρει στους μαθητές του, ο παραπάνω χορός χορευόταν στις Απόκριες από ομάδα 20-40 ατόμων . Υπήρχε ο πρώτος Καπετάνιος, ο δεύτερος καπετάνιος και ο τρίτος καπετάνιος που τον αποκαλούσαν Μουσταφά. Ακόμη υπήρχε η αρχιχανούμισσα ( άνδρας ντυμένη Νύφη), ένας ή δύο αράπηδες ένας κυνηγός, φρουρός του καπετάνιου και τα ζεϊμπέκια. Πρώτος καπετάνιος οριζόταν ο καλύτερος χορευτής ο οποίος αναλάμβανε να μάθει τους χορούς σε όλους που αποτελούσαν την ομάδα. Πριν απ’ αυτή την εκδήλωση μασκαράδες σε μικρές ομάδες γύριζαν τον οικισμό της Απάνω Χώρας σκορπώντας το γέλιο. Από το πρωϊ της Κυριακής άρχιζαν τα Ζεϊμπέκια να ξεχύνονται στα στενά της Άνω Σύρου με τραγούδια και χορούς . Πριν το ξεκίνημα ο πρώτος Καπετάνιος έδινε μια διαταγή:
-«Διαταγή σας δίνω να προσέξετε καλά όταν πάμε στην Πιάτσα να χορέψετε καλά κι όταν αρχίσει ο χορός τ’άρματά σας να προσέχετε μη μας γίνει ρεμπελιό.»
Και συμπλήρωνε ο δεύτερος Καπετάνιος:
-«Διαταγή από τον Καπετάνιο, για προσέξετε καλά, μη σας πιάσουν το κιρβάνι και μας πάρουν τα φλουριά».
Κι όλοι οι Ζεϊμπέκηδες απαντούσαν: «Τα άρματα δεν τα δίνουμε το αίμα μας το χύνουμε».Τα Ζεϊμπέκια χόρευαν μέσα σε κύκλο που είχε χαράξει χάμω , με το σπαθί του , ο Αράπης. Χόρευαν Χασάπικο, Χασαποσέρβικο και Ζεϊμπέκικο.Σε κάποιο σημείο του χορού ο Αράπης βρίσκει την ευκαιρία να φιλήσει την Νύφη και να την απαγάγει .Αυτό γίνεται αντιληπτό από τον Καπετάνιο και στέλνει τον κυνηγό να τους πιάσει. Ο Καπετάνιος στη συνέχεια καταδικάζει τον Αράπη γι’ αυτό που έκανε σε θάνατο δια πυράς.
Αλλές ομάδες κατέβαιναν απ’ την κορφή του Λόφου στο κέντρο της πόλης (Ερμούπολης) και εκεί συνεχιζόταν το πανηγύρι μέσα σε μια χαρούμενη ατμόσφαιρα.
Τα Ζεϊμπέκια συνόδευαν όργανα από κιντέλι (μπουζούκι με 2 χορδές),τραμπούκα (τουμπερλέκι πήλινο με δέρμα σκύλου)και ντέφι. Στους χορούς που ακολουθούσαν στην Πιάτσα ή Ντανελάκι το κεντρικό σημείο της Απάνω Χώρας χόρευαν πολλά ζευγάρια χορευτές ή από ένα κάθε φορά. Κι ο χορός γινόταν μέσα σε μια έξαλλη ατμόσφαιρα.
Ένα αποκριάτικο τραγούδι πολύ παλιό που τραγουδιέται ακόμα και συνοδεύει όλα τα νησιώτικα γλέντια είναι:

Χορέψετε , χορέψετε
παπούτσια μη λυπάστε
και κείνα ξεκουράζονται
όταν εσείς κοιμάστε
Το τραγουδάκι που ακολουθεί είναι καυστικότατο και περιπαικτικό:
Η μάνα σου , μου μήνυσε
πως δε με θέλει νύφη
ας καν’ το γιό της σκορδαλιά
ν’αλείβει το ψωμί της .
Α δεν το λέω από καρδιά
να μην τη βγάλω τη βραδιά
Τα μάτια σου τα τσίμπλικα
βάλε τα στο καλάθι
και κρέμαστα εκεί ψηλά
να μην τα φάει ο γάτης


Δεν νοείται αποκριάτικο γλέντι χωρίς νησιώτικα ένα απ'τα αγαπημένα μου για όσους τ'αντέχουν


Καλά Κούλουμα σε όλους με κέφι και χαρά!!

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2009

Το ΜΕΓΑΛΟ ψάρι τρώει το μικρό!!

Πριν λίγες μέρες στενό οικογενειακό μου πρόσωπο ζήτησε δουλειά από Κρατικό Φορέα
8ωρη απασχόληση για 4μήνες και οι αποδοχές 750ευρώ.Για μια εποχή που την μαστίζει η ανεργία ο μισθός χωρίς να είναι ικανοποιητικός είναι "καλός" ο βασικός άλλωστε.
Όταν ρώτησε αν θα έχει ασφάλεια πήρε την παρακάτω απάντηση:
-Οχι έχει βρει η εταιρεία μια φόρμουλα θα δουλεύεις σαν "Συνεργάτης" και δεν θα ασφαλίζεσαι.
Τι λέτε ρε(λέω εγώ)Είστε ωραίοι!! Όταν ο Κρατικός Φορέας βρίσκει φόρμουλες για να εξοικονομεί τα ασφαλιστικά έξοδα των εργαζομένων.Όταν εσείς κλέβετε τα ασφαλιστικά ταμεία μ'αυτό τον τρόπο και άμεσα τον εργάτη τότε τι θα κάνουν οι υπόλοιποι?
Έχετε και το θράσος να μας καλείται να έχουμε "φορολογική συνήδειση"



Πριν χρόνια που αναζητούσα εργασία βρέθηκα σε προκήρυξη του ΟΤΕ(τότε ήταν δημόσια επιχείρηση)ανταποκρίθηκα λοιπόν και λόγω αρκετού χρόνου ανεργίας προσλήφθηκα μέσα σε 10 αιτήσεις για 6μήνες.Τότε απ΄τη χαρά μου δεν κοίταξα ούτε καν τους όρους παρά μόνο το μισθό και τα ωράρια.
Όταν λοιπόν τελείωσε η σύμβασή μου και κατέφυγα στον ΟΑΕΔ να γραφτώ έκπληκτη ανακάλυψα ότι ήμουν με "Σύμβαση Έργου" τουτέστιν μόνο ιατροφαρμακευτική κάλυψη είχα χωρίς ένσημα και δε μπορούσα να πάρω ταμείο ανεργίας εφ'οσον δεν ανταποκρινόταν αυτή η ασφάλιση στους όρους τους.
Με άλλα λόγια όλα αυτά γίνονται για να γλυτώνουν τις εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία με αποτέλεσμα να χάνουμε οι εργάτες βασικές αποδοχές στο μισθό τους και στο μέλλον τους (Συντάξεις,Βοηθήματα)
Το ίδιο ισχύει και με το νέο πρόγραμμα stage του ΟΑΕΔ!!
Πως να ανταποκριθεί ο κάθε εργοδότης όταν ο ίδιο το κράτος βρίσκει κάθε τρόπο για να μην αποδίδει τις νόμιμες εισφορές. Πως θα εξασφαλίσουν οι νέοι την αυριανή τους σύνταξη όταν μάλιστα μπαίνουν σε αρκετή ώριμη ηλικία στην αγορά εργασίας 25-30ετων.
Πως να μην οργιστούν και επιτεθούν ενάντια στους Μεγολοκαρχαρίες που τους πίνουν το αίμα,και γω μαζί τους.

Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2009

Τσικνοπέμπτη ....ε και.!!!!

Χ

θες Τσικνοπέμπτη η τελευταία ημέρα κρεατοφαγίας της εβδομάδας κατά την διάρκεια της Κρεατινής εβδομάδας. Σύμφωνα με την παράδοση, όλοι, ακόμα και οι πιο φτωχοί μιας κοινότητας, πρέπει να ψήσουν κρέας με λίγο λίπος επάνω του ώστε ο καπνός, η τσίκνα, να γεμίσει την ατμόσφαιρα και οι άλλοι να ξέρουν ότι γιορτάζουν αυτή τη μέρα. Έτσι πήρε το όνομά της η Τσικνοπέμπτη.Απο που προήλθε ούτε ο Γκούκλης ήξερε να με διαφωτίσει!

Όρεξη δεν είχα, αν και είχα ρεπό (πράγμα σπάνιο για μένα μέρα γιορτής)ωστόσο επειδή η μέρα το καλούσε μετά βίας άφησα το Blogging λούστηκα,λίγο αφρό στα μαλλιά να πάρουν τη φυσική τους φόρμα.Πάντα απέφευγα να αφιερώνω τον χρόνο μου για τρίχες...
Φόρεσα ένα τζηνάκι ένα πουλόβερ ένα ελαφρύ μακιγιάζ,λίγο άρωμα αυτό ήταν που μου έφτιαξε λίγο την διάθεση, έβαλα και το χοντρό μπουφάν και έτοιμη σε χρόνο dt.
Στην πλατεία παιδάκια ντυμένα αψηφώντας το κρύο ήταν μαζεμένα και έπαιζαν με τους αφρούς.
Σε μια εξέδρα ένα συγκρότημα έπαιζε "latin" μουσική.
Πρέπει να το "είχαν δαγκώσει, απ΄το κρύο" έκαναν έκλυση για ζεστό τσάι απ΄τα μικρόφωνα, να μπορέσουν να κρατήσουν ζεστή την ατμόσφαιρα.
Κοριτσόπουλα θέλοντας να δείξουν τα πρώιμα προσόντα τους μπέρδεψαν τις ζώνες με τις φούστες ντυμένες άλλες καλόγριες emo-trendy και'γω δεν ξέρω τι άλλο, λικνίζονταν υπό τους ήχους της μουσικής.
Εγώ απαθής νόμιζα ότι παρακολουθούσα από οθόνη τη ζωή μου χωρίς να συμμετέχω.
Το κρύο ξύριζε κανονικά και αποφασίσαμε να κάτσουμε σε κάποια ταβερνίτσα να "τσικνίσουμε" σύμφωνα με το έθιμο.Γυρίσαμε 5-6 μα στάθηκε αδύνατο να βρούμε.
Στην πόλη οι ταβέρνες μετρώνται στα δάχτυλα.Μα στην αναζήτησή μας μια "τσίκνα" μας έσπασε την μύτη...Σ'ενα στενό είχε βγάλει την ψησταριά της έξω απ΄την ταβερνίτσα και έψηνε "κοψίδια,παιδάκια".
Το μαγαζάκι μικρό ίσα-ίσα 10τραπέζια εξυπηρετούσε ευτυχώς υπήρχε ένα άδειο. Οι μεζέδες σπιτικοί η γυναίκα πανέξυπνη εξυπηρετική ακούραστη να σερβίρει να ψήνει να βγάζει λογαριασμούς είχε στην επίβλεψή της όλο το μαγαζί.Η ώρα πέρασε και γυρίσαμε στο σπίτι ζαλισμένοι απ΄το κρασί και πρησμένοι απ΄ το φαγητό.
Και γυρίζοντας αναπολούσα "τα ωραία χρόνια"....
Τότε που Τσικνοπέμπτες ανοίγαμε το "χρονοντούλαπο" και ντυνόμασταν ότι βρίσκαμε και μας έκανε.Οι άντρες ντύνονταν πόρνες,καλόγριες με γυναικεία εσώρουχα (ποιός άντρας δεν έχει βάλει απόκριες??)και οι γυναίκες φαντάροι,κουτσαβάκια και ότι μπορούσε να αλλοιώσει τα χαρακτηριστικά μας.
Κάναμε επισκέψεις σε γνωστά σπίτια μας άνοιγαν χωρίς να ξέρουν ποιοι ήμασταν αν δεν μας γνώριζαν μπορεί και να μην αποκαλύπταμε τα πρόσωπά μας πίναμε ένα ποτό και συνεχίζαμε τις πλάκες.
Γέλια,κέφια χαρές ποτά και πάνω απ΄όλα διασκέδαση πράγμα που χάνεται σιγά-σιγά με την πάροδο του χρόνου.Όλα έχουν γίνει τυποποιημένα ανούσια,έχει χαθεί η ανεμελιά ποιος θα ανοίξει σήμερα την πόρτα του σε μασκαρά??



Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2009

ΒΑΣΚΟ ΓΚΛΙΓΚΟΡΙΕΒΙΤΣ

ΒΑΣΚΟ ΓΚΛΙΓΚΟΡΙΕΒΙΤΣ παράκληση προς όλους τους Έλληνες bloggers


Ο ΒΑΣΚΟ ΓΚΛΙΓΚΟΡΙΕΒΙΤΣ κατήγγειλε την Σκοπιανη κυβέρνηση για ανθελληνική προπαγανδα. Ανοιξε μπλόγκ και τόλμησε να πει τα αυτονοητα.οτι τα Σκόπια δεν είναι Μακεδονία αλλά σλαβική φυλη.ΕΠΙΣΗΣ διαμαρτυρήθηκε για αφίσα στα Σκόπια με σημαία της Ελλάδας με αγκυλωτό Σταυρό Ο φιλέλληνας συνελήφθη απο τους Σκοπιανούς ,έκλεισαν το μπλογκ του και έκτοτε αγνοείται.Είπαν οτι είναι έγκλειστος σε ψυχιατρείο ως τρελός.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΣΤΟ ΕΜΑΙΛ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ ΛΕΕΙ:
ΑΝΑΧΩΡΟΥΜΕ ΜΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΟΥΜΕ ΤΟΝ ΒΑΣΚΟ ΓΚΛΙΓΚΟΡΙΕΒΙΤΣ Ο γνωστός ψυχίατρος Κλεάνθης Γρίβας θα συμμετάσχει στην αποστολή της Δημοκρατικής Αναγέννησης στα Σκόπια, στο ψυχιατρείο Μπάρντοφτσι όπου είναι έγκλειστος παρά τη θέλησή του ο αγωνιστής της Δημοκρατίας Βάσκο Γκλιγκορίεβιτς, για να εξετάσει τον 30χρονο ιστορικό των Σκοπίων, που τόλμησε να πει την αλήθεια και να υπερασπιστεί την ελληνική σημαία. Απευθύνει θερμή παράκληση προς όλους τους Έλληνες bloggers να βρίσκονται σε ετοιμότητα αύριο Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου, ημέρα της αποστολής μας. Δεδομένης της "σιωπής ασυρμάτου" που κρατούν τα μεγαλοκάναλα (εκτός ΑΛΤΕΡ και ΕΤ3), ο ρόλος των bloggers κατά τη διάρκεια αυτής της αποστολής, θα είναι κρισιμότατος, ιδιαίτερα αν η σκοπιανή ηγεσία επιχειρήσει να δημιουργήσει προβλήματα στην αποστολή μας. Με τη συνεχή τους ενημέρωση -στην οποία ήδη πρωτοστατούν οι Έλληνες bloggers- θα κρατούν ανοιχτή γραμμή με όλους τους συμπατριώτες μας κατά την εξέλιξη της αποστολής. Παράλληλα, αν κάποιοι επιχειρήσουν να μας σταματήσουν στην προσπάθειά μας να βοηθήσουμε τον αδελφό blogger Βάσκο Γκλιγκορίεβιτς, τουλάχιστον να υπάρχει μια συνεχής ροή πληροφοριών, ώστε οι ειδήσεις να μήν φιλτράρονται απο τα μεγάλα κανάλια και τα συγκροτήματα Τύπου. Σας ευχαριστούμε θερμά για τη βοήθειά σας
(Σταύρος Βιτάλης- Εκπρόσωπος Τύπου)

Αναδημοσίευση απο το φιλικό μας Blog Άνεμος
Παρακαλώ, είναι πολύ σοβαρό, αναδημοσιεύστε το και οι άλλοι Bloggers.

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2009

Μία πραγματικά όμορφη ιστορία

Θα πάρει μόλις 37 δευτερόλεπτα να το διαβάσεις και θα αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου.

Δ
ύο άνδρες, και οι δύο σοβαρά άρρωστοι, έμεναν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.

Ο ένας άνδρας αφηνόταν να σηκωθεί όρθιος στο κρεβάτι του για μία ώρα κάθε απόγευμα για να κατέβουνε υγρά από τα πνευμόνια του.


Το κρεβάτι του βρισκόταν δίπλα στο μοναδικό παράθυρο του δωματίου.

Ο άλλος άνδρας έπρεπε να περνάει όλη την ώρα του ξαπλωμένος.

Οι άνδρες μιλούσαν για ώρες αδιάκοπα. Μιλούσαν για τις γυναίκες τους και τις οικογένειές τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη θητεία τους στο στρατό, πού πήγαν διακοπές.


Κάθε απόγευμα, όταν ο άνδρας δίπλα στο παράθυρο μπορούσε να σηκωθεί, περνούσε την ώρα του περιγράφοντας στον «συγκάτοικο» του όλα όσα μπορούσε να δει έξω από το παράθυρο.

Ο άνδρας στο άλλο κρεβάτι άρχιζε να ζει για αυτές τις περιόδους μίας ώρας όπου μπορούσε να ανοιχτεί και να ζωογονηθεί ο δικός του κόσμος από όλη τη δραστηριότητα και χρώμα από τον κόσμο εκεί έξω.


Το παράθυρο έβλεπε ένα πάρκο με μια όμορφη λιμνούλα.
Πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στα νερά ενώ παιδιά αρμένιζαν τα καραβάκια τους. Ερωτευμένοι νέοι περπατούσαν χέρι-χέρι ανάμεσα σε κάθε χρώματος λουλούδια και μια ωραία θέα του ορίζοντα της πόλης μπορούσε να ειδωθεί στο βάθος.



Καθώς ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε όλο αυτό με θεσπέσια λεπτομέρεια, ο άνδρας στο άλλο μέρος του δωματίου έκλεινε τα μάτια του και φανταζόταν αυτό το γραφικό σκηνικό.

Ένα ζεστό απόγευμα, ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε μία παρέλαση που περνούσε.


Αν και ο άλλος άνδρας δεν μπορούσε να ακούσει τη φιλαρμονική - μπορούσε να τη δει στο μάτι του μυαλού του καθώς ο κύριος δίπλα στο παράθυρο το απεικόνιζε με παραστατικές λέξεις.


Μέρες, βδομάδες και μήνες πέρασαν.

Ένα πρωί, η πρωινή νοσοκόμα ήρθε να τους φέρει νερά για το μπάνιο τους μόνο για να δει το άψυχο σώμα του άνδρα δίπλα στο παράθυρο, ο οποίος πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.

Ξαφνιάστηκε και κάλεσε τους θεράποντες ιατρούς να πάρουν το νεκρό σώμα.

Όταν θεωρήθηκε πρέπον, ο άλλος άνδρας ρώτησε αν θα μπορούσε να μεταφερθεί δίπλα στο παράθυρο. Η νοσοκόμα ευχαρίστως έκανε την αλλαγή, και εφ' όσον σιγουρεύτηκε ότι ο άνδρας αισθανόταν άνετα, τον άφησε μόνο.


Σιγά, επώδυνα, στήριξε τον εαυτό του στον ένα του αγκώνα να δει για πρώτη φορά του τον έξω κόσμο.
Πάσχισε να γείρει να δει έξω από το παράθυρο δίπλα στο κρεβάτι.

Αντίκρισε ένα λευκό τοίχο.

Ο άνδρας ρώτησε τη νοσοκόμα τι θα μπορούσε να ανάγκασε το συχωρεμένο συγκάτοικό του ο οποίος περιέγραφε τόσο έξοχα πράγματα έξω από το παράθυρο.


Η νοσοκόμα αποκρίθηκε πως ο άνδρας ήταν τυφλός και δεν μπορούσε να δει ούτε τον τοίχο.

Πρόσθεσε, 'Ίσως ήθελε απλά να σου δώσει θάρρος.'



Επίλογος:

Υπάρχει πελώρια ευτυχία στο να κάνεις τους άλλους ευτυχισμένους, παρά τ δική μας κατάσταση.

Μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη, αλλά η ευτυχία, όταν μοιράζεται, διπλασιάζεται.


Αν θες να νιώθεις πλούσιος, απλά μέτρα όλα τα πράγματα που έχεις τα οποία δεν αγοράζονται με χρήματα.


'Το σήμερα είναι ένα δώρο, γι' αυτό αποκαλείται ' Το παρόν
.

Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2009

Αφιερωμένο...

Α
φιερώνω αυτό το τραγουδάκι σ'αυτούς που αγαπούν αληθινά και θέλουν να γιορτάσουν αυτή την μέρα όχι γιατί τους το επιβάλει το ημερολόγιο αλλά γιατί το νοιώθουν.

Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2009

Ή στραβός είναι ο γυαλός ή στραβarmenizoume ...

Σ

τις ειδήσεις διαβάσαμε τις τελευταίες μέρες:

Στο 1,8% περιορίστηκε περαιτέρω ο πληθωρισμός τον Ιανουάριο εφέτος από 2% τον Δεκέμβριο 2008, επίπεδο που είναι και το χαμηλότερο από τον Οκτώβριο του 1968 (περίοδο, πάντως, κατά την οποία το δικτατορικό καθεστώς είχε επιβάλει διατιμήσεις στα είδη). Σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία, η συνεχιζόμενη αποκλιμάκωση του πληθωρισμού αντανακλά τη συγκράτηση των τιμών σε όλα σχεδόν τα αγαθά και τις υπηρεσίες.

Δήλωση-έκπληξη 10/2
"Ναι" σε μποϊκοτάζ από καταναλωτές κατά των...

Και από την άλλη ο κ.Κ.Χατζηδάκης δήλωσε "ναί" στο μποϊκοτάζ από καταναλωτές κατά των κερδοσκόπων και των προϊόντων που είναι υπερτιμολογημένα.

Καλά μας δουλεύουν πως είναι δυνατόν από την μια να έχει πέσει ο πληθωρισμός και από την άλλη να μας προτρέπει ο ίδιος ο υπουργός σε μποϊκοτάζ των προϊόντων.
Μόνο που δεν ξέρει ο υπουργός οτι το μποϊκοτάζ το έχει αρχίσει χρόνια τώρα ο πολίτης από τότε που ανέλαβαν την κυβέρνηση και κοιτάει πως θα εξοικονομήσει καλύτερες τιμές για να εξασφαλίσει περισσότερα προϊόντα στο καλάθι του.

Αλλεπάλληλα σε όλη τη χώρα τα κύματα μαζικών απολύσεων. Η κυβέρνηση μελετά νέο πακέτο μέτρων, εξετάζοντας και τα αιτήματα που υπέβαλαν οι έμποροι.
Στο όνομα της οικονομικής κρίσης οι εργοδότες μειώνουν το προσωπικό τους,παίρνουν μέτρα εξοικονόμησης εις βάρος των εργατών και από την άλλη η κυβέρνηση προκηρύσσει χιλιάδες θέσεις εργασίας στο δημόσιο.
Είπαμε είμαστε αλλά όχι και τόσο.....άκες!!!



Καταλαβαίνουμε ότι όλα αυτά είναι στο όνομα των εκλογών για να μας πετάξετε στάχτη στα μάτια να δώσουν δυο ψίχουλα και να ξεχαστούν όλα.
Εγώ όμως τους χαρίζω αυτό:

Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2009

armenaki ...στο βουνό !!!

Χ
θές πήρα τα βουνά(όχι ακόμα δεν τρελάθηκα)ήταν μια καθαρή ανοιξιάτικη μέρα με λαμπερό ήλιο και άφησα τις περιπλανήσεις μου,το Blogging και τη net,πήρα μαχαίρι και τσάντα και πήγα για χόρτα με τη Φούλη(θέλει σκληρό με 1teras,αναρωτιέμαι τι τέρας να της προτείνω??)
Είχα χρόνια να βρεθώ στο βουνό και πραγματικά το χάρηκα.
Τα γυμνά βουνά του νησιού είχαν αποκτήσει ένα πράσινο χαλί απ΄τις πρόσφατες βροχές και σκέφτηκα θα βρούμε χωρίς να κοπιάσουμε πολύ.Κι όμως χρειάστηκε να διανύσουμε αρκετή απόσταση να βρεθούμε αρκετά χιλιόμετρα μακριά ώσπου να βρούμε κάποιο χόρτο.
Η χλωρίδα του νησιού για όσους δεν ξέρουν είναι πολύ πτωχή.Το πιο ψηλό δέντρο λέμε εδώ(πειραχτικά) είναι(όχι ο μαϊντανός, έχουμε πιο ψηλό) ο σκίνος!!Και όμως υπάρχουν 3-4πευκοφητεμένες περιοχές που τις φυλάμε σαν τα μάτια μας.Είναι η ψευδαίσθηση του δάσους(λέμε τώρα!)

Σ'ενα τέτοιο λοιπόν βουνό όλο σκινάρια περιπλανηθήκαμε για την συγκομιδή των περιβόητων άγριων χόρτων,με τον ήλιο να καίει ένα γλυκό αεράκι να γαργαλάει τα μάγουλα και τη θέα της ήρεμης θάλασσας μπροστά μας.
Σαν γνήσιος Ταύρος μαγεύτηκα από την επαφή μου με τη φύση γέμισα τα πνευμόνια μου με τον πεντακάθαρο αέρα θάλασσας και τη μυρωδιά σκίνου ένας απίστευτος συνδυασμός.

Πως ηρεμείς αφουγκράζωντας τη φύση!!Νιώθεις γεμάτη ζωή θέλεις να διανύσεις χιλιόμετρα ξεχνάς κάθε τι που σε βασανίζει και σου χαλάει τη διάθεση.
Απλά πράγματα σε γεμίζουν σε κάνουν ευτυχισμένη.
Αυτή τη ηρεμία μου χάλασαν κάπου 20 τουφεκιές (κι όμως οι κυνηγοί στο νησί κοντεύουν περισσότεροι και από τους κατοίκους)Σε κάποια χρόνια θα κυνηγιούνται μεταξύ τους αφού δεν θα βρίσκουν να χτυπήσουν τίποτα πιά.
Ίσως για τους περισσότερους να φαντάζει ανοησία η περιγραφή μου να μην έχουν νοιώσει τη μαγεία της φύσης αλλά γι αυτή μόνο τη δραστηριότητα δεν αλλάζω την επαρχία.
Το φωτογραφικό υλικό είναι του συζύγου μου που παραπονιέται ότι δεν τον αναφέρω.

Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2009

Απαιτούμε καλύτερη Τηλεόραση!!


Υποστηρίζω και'γω αυτή τη κίνηση που ξεκίνησαν τα παιδιά πριν ένα χρόνο και που λένε ότι:ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ
Επιτέλους δικαιούμαστε μια καλύτερη τηλεόραση πέρα απ'τα μπούτια και το μπούστο της κάθε Πετρούλας.Στο χέρι μας είναι να επιλέξουμε την ενημέρωση που εμείς θέλουμε!
Η υπερκατανάλωση μας έκανε να βάλουμε plasma στο καθιστικό ftp στην Τραπεζαρία στις κρεβατοκάμαρες.Μόνο το w.c αφήσαμε χωρίς TV
Μου έχει γίνει άσκημη συνήθεια την ώρα του μεσημεριανού φαγητού να έχω τηλεόραση αναμμένη είναι η μόνη ώρα που μαζεύεται η οικογένεια και αποχαυνωνόμαστε μπροστά στα σκουπίδια που μας σερβίρουν εκείνη την ώρα όλα τα κανάλια.Χωρίς να καταλαβαίνω τον κίνδυνο που διατρέχω.
1.Τρώμε ανεξέλεγκτα, εφόσον είσαι απορροφημένος αλλού δεν καταλαβαίνεις τις ποσότητες που καταναλώνεις.
2.Και σημαντικότερο χάνουμε την επαφή σαν οικογένεια παρακολουθώντας άλλα άσχετα και καθόλου ενδιαφέροντα θέματα.
3.Υπάρχει κίνδυνος πνιγμού απ΄τις μ-----ς που λένε.
Γνωστή μου μητέρα 2, 11χρονων κολλημένη κυριολεκτικά με την TV σε σημείο να παίζει και 20ώρες παρακολουθώντας καθημερινά σήριαλ και σειρές έρχεται στο λάθος να απομακρύνει τα παιδιά από κοντά της για να μη χάσει σκηνή, κόβοντας κάθε επικοινωνία μαζί τους.
Φυσικό δεν είναι αυτά τα παιδιά να κλείνονται στο εαυτό τους και μόνη διέξοδος τα ηλεκτρονικά και η TV.
Όταν πηγαίνω επίσκεψη και δεν μπορούμε να μιλήσουμε για να παρακολουθήσει τη σειρά της πραγματικά τρρρρρ.....ελαίνομε και γίνομαι έξαλλη.

Δεν μπορώ να μην αναφερθώ στα καλά της tv οπως είναι τα ενημερωτικά ρεπορτάζ και η εξαιρετική σειρά της ΕΤ1 "ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ" για φέτος που λόγω ωραρίων χάνω τακτικά και φροντίζει η καλή μου φίληΜελίτη


(δεν πειράζει αν φύγετε από μένα αξίζει τον κόπο να τη γνωρίσετε είναι από τα διαμάντια Blogg που έχω ανακαλύψει)

Ας ελπίσουμε ότι με την κίνηση αυτή θα "αλλάξουμε" την ποιότητα της!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
back to top